Londra'da, salon toplantılarında aykırı fikirleriyle ilgi odağı olmaya çabalayan, "bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olan", moda olan fikirlerin arkasından koşmayı marifet sanan ben-merkezci, şımarık, sözde entellektüel bir beyaz İngiliz kadını. Güney Afrika'da işkencelerden geçmiş, yazdığı kitapla Batı'da yankılar uyandırmış, Afrika'ya dönüp mücadeleye devam etmeye karar veren kara derili bir devrimci. Afrika'nın vahşi çığlığını ve zincirlerinden boşanmış, gürül gürül atan nabzını kişiliğinde somutlaştıran bir Çinli-Afrikalı. V.S. Naipaul bu üçlünün arasındaki gerilimleri ancak büyük romancıların başarabileceği güçlü bir anlatımla yansıtıyor. Ve bütün büyük romancılar gibi, tarihi süreçlerin dar kalıpları arasında sıkışıp kalan bireyin önemini vurguluyor. Naipaul'un gözlem gücü, karmaşık olayları olanca açıklığıyla iletebilme yeteneği, ruhsal çözümlemelerindeki ayrıntı zenginliği ve zarafet, bu usta işi romana çağdaş edebiyat içerisinde özel bir yer kazandırıyor. Öykü boyunca eksilmeyen gerilim, boşluğun, hiçliğin ve çaresizliğin duyarlılıkla aktarıldığı finalde doruğa ulaşıyor.
|
|
|
|
|
|
|
